Grote wens...

Sommige foto’s staan al heel lang op je verlanglijstje. Voor mij was dat het fotograferen van een uil. Dankzij een kennis kreeg ik een tip over een steenuiltje dat regelmatig op een vaste plek zat. Natuurlijk hoefde ik daar niet lang over na te denken. Camera mee en op pad!

En ja hoor… daar zat hij. Prachtig op een paaltje, precies zoals je hoopt wanneer je op zoek gaat naar zo’n bijzonder vogeltje. Wat een geweldig moment was dat.

Gisteren trok ik samen met Melvin en Geke de natuur in. Het duurde niet lang voordat de vraag kwam: “Kunnen we ook nog even bij het uiltje kijken?” Daar hoefde ik natuurlijk niet over na te denken.

Toen we aankwamen, stond er al iemand te kijken. Ze wenkte ons enthousiast en wees naar de bomen. Tot onze verrassing zaten er niet één, maar drie steenuiltjes! Snel de auto uit, camera’s in de aanslag en genieten maar.

Na een tijdje besloot één van de uiltjes weg te vliegen. Hij landde een stuk verderop in het weiland. Op het moment dat hij opvloog, kon ik nog nét deze foto maken. Zo’n fractie van een seconde waarin alles samenkomt. Precies dat maakt natuurfotografie zo bijzonder. Je weet nooit wat je tegenkomt, maar juist die onverwachte momenten maken iedere wandeling weer de moeite waard.

Ik kan nu wel zeggen dat er weer een mooie wens van mijn lijstje is afgestreept!